دریچه های درد را به چه دلیلی و راهی وبه روی کدام فصل از زندگی ام ببندم که اینگونه مرا در میان امواجی از سکوت نفرین نکنند...چگونه از غم بگریزم, به کجا از دستان غم بگریزم که راه فرارم , راه درد نباشد... به چه جرمی و به خاطر کدامین گناه,نمی توانم صدایم را که خلاصه ای از فصل تنهایی است به گوش دلیل تنهایی ام برسانم....چگونه به سراغ کبوتری بروم که صدای قدمهایم صدای ترس را دراو زنده نکند...دلم میخواهد جیر جیرکی باشم تا صدایم با شب یکی شود,تا صدای شب با صدای من به گوش شب زنده داران برسد...ستاره را ببین,ببین چه ناجوانمردانه آزادی اش را در نوری کوچک به رخ من می کشد...به ماه نگاهی بیانداز, ببین چگونه سفیدی اش را به رخ سیاهی ام می کشد